Jednak to, o czym nikt mi nie mówił, można odgadnąć: Guevara (poprzestańmy tylko na jego przykładzie) uchodzi za człowieka wielkiej kultury. Młodość pozwala im podchodzić do rewolucyjnego zjawiska w jego całej krańcowej surowości. Ale wyczuwalna jest intensywność wysiłku: zdradza ją wszystko prócz spokojnej i wypoczętej twarzy. A i to jeszcze miałem szczęście Ale wyczuwalna jest intensywność wysiłku: zdradza ją wszystko prócz spokojnej i wypoczętej twarzy. Ale wyczuwalna jest intensywność wysiłku: zdradza ją wszystko prócz spokojnej i wypoczętej twarzy. By się dostać do jego gabinetu, przechodzimy przez obszerny pokój. Jednak to, o czym nikt mi nie mówił, można odgadnąć: Guevara (poprzestańmy tylko na jego przykładzie) uchodzi za człowieka wielkiej kultury. Jednak to, o czym nikt mi nie mówił, można odgadnąć: Guevara (poprzestańmy tylko na jego przykładzie) uchodzi za człowieka wielkiej kultury. Za stołem z telefonem młody rebeliancki oficer: skurczony we czworo, długie czarne włosy rozsypane na ramionach, czapka zsunięta na nos, oczy zamknięte. tyle tylko, że kilka krzeseł i ławek stoi wzdłuż ścian. Za stołem z telefonem młody rebeliancki oficer: skurczony we czworo, długie czarne włosy rozsypane na ramionach, czapka zsunięta na nos, oczy zamknięte. tyle tylko, że kilka krzeseł i ławek stoi wzdłuż ścian. Jest nie umeblowany Lekko pochrapuje tyle tylko, że kilka krzeseł i ławek stoi wzdłuż ścian. Lekko pochrapuje Na krzesłach i ławkach żołnierze Lekko pochrapuje Jest nie umeblowany czynnikiem decydującym jest wydajność: jeżeli się zmniejsza, zatrzymują się. Pewnie różnie z tym bywa Przechodząc przez ten bardzo jasno oświetlony westybul, miałem wrażenie, że wsiadłem przed świtem do pociągu i znalazłem się w przedziale ze śpiącymi pasażerami. Usłyszałem, jak zamykają się za mną drzwi, i utraciłem zarówno uczucie zmęczenia, które tkwiło we mnie od dawna, jak i poczucie czasu. Otworzyły się drzwi, weszliśmy: dotychczasowe wrażenie znikło. rok 1960 stał się na Kubie rokiem białych nocy. Usłyszałem, jak zamykają się za mną drzwi, i utraciłem zarówno uczucie zmęczenia, które tkwiło we mnie od dawna, jak i poczucie czasu. Przechodząc przez ten bardzo jasno oświetlony westybul, miałem wrażenie, że wsiadłem przed świtem do pociągu i znalazłem się w przedziale ze śpiącymi pasażerami. Usłyszałem, jak zamykają się za mną drzwi, i utraciłem zarówno uczucie zmęczenia, które tkwiło we mnie od dawna, jak i poczucie czasu. Należy sobie wyobrazić pracę - nieustanną, na trzy zmiany po osiem godzin - i dodać, że od czternastu miesięcy wykonuje ją jedna i ta sama ekipa. Otworzyły się drzwi, weszliśmy: dotychczasowe wrażenie znikło. Należy sobie wyobrazić pracę - nieustanną, na trzy zmiany po osiem godzin - i dodać, że od czternastu miesięcy wykonuje ją jedna i ta sama ekipa. Potrzebują jej wszyscy, żeby pracować, a bardziej jeszcze, żeby usuwać. Nie da się żyć na tej wyspie nie uczestnicząc w napięciu, które jest tu wszystkim wspólne. Potrzebują jej wszyscy, żeby pracować, a bardziej jeszcze, żeby usuwać. Ale niech nikt nie sądzi, że mówią o tym, że robią z tego jakąś teorię. rok 1960 stał się na Kubie rokiem białych nocy. Ale niech nikt nie sądzi, że mówią o tym, że robią z tego jakąś teorię. w samokontroli nad sobą dążą do tego, żeby wyglądać na wypoczętych - więcej: są wypoczęci. Nie da się żyć na tej wyspie nie uczestnicząc w napięciu, które jest tu wszystkim wspólne. Jeszcze się wprawdzie przeprowadza rozróżnienie między nocą a dniem, ale tylko przez uprzejmość i wzgląd na zagranicznych gości: oszczędza się ich. Potrzebują jej wszyscy, żeby pracować, a bardziej jeszcze, żeby usuwać. Mówią, owszem, o swojej nerwowości, ale ani im w głowie ją okazywać Mówiłem, że skąpią sobie na śnie Znam ich tylko od strony ich potrzeby czuwania. Pasja Bo jest to potrzeba. robią wszystko, co trzeba, więcej niż trzeba. Znam ich tylko od strony ich potrzeby czuwania. z drugiej strony nie ścierpieliby, żeby agresja, gdyby do niej doszło, zaskoczyła ich w łóżkach. Robią, co trzeba robić Zebranie się kończy, jeszcze tylko pożegnalne uściski i - dobranoc. przeciwnie: są skupieni, skrupulatni. Kto by nie rozumiał? Kto by nie zrozumiał tego, że w obliczu zamachów i sabo-taży obawa i gniew każą im czuwać niejedną noc? Jednak zaszli w tym jeszcze o wiele dalej Rozumiem ich. Przy tym wszystkim nie ma u nich ani śladu jakiegoś zgrywania się Następnego dnia można znaleźć pod przyciskiem zarówno to zlecenie, jak i wiele innych - i można także zastać ministra czy dyrektora, który z ożywieniem kreśli plan jakiegoś nowego zadania. Znam ich tylko od strony ich potrzeby czuwania. Znam ich tylko od strony ich potrzeby czuwania. Rozumiemy w każdym razie, że musi być rzeczywiście bardzo wyczerpany. Chciałoby się powiedzieć, że sen ich opuścił, że on także wyemigrował do Miami Na zawsze. Przy tym wszystkim nie ma u nich ani śladu jakiegoś zgrywania się Jeżeli więc chce, odwieziemy go. Jeżeli więc chce, odwieziemy go. W godzinę później, gdy siedzimy przy stole, zjawia się Franqui Te rozsądne rady spotykają się z ogólnym entuzjazmem, wszyscy jednogłośnie postanawiają natychmiast się do nich zastosować Czyli: czas spać. Gdy go spotykamy na drugi dzień, jest ogolony, rześki Wkrótce potem odchodzi. Obecnie żyje życiem twardym, peł-, nym, nie zostawiającym czasu na wytchnienie. Obecnie żyje życiem twardym, peł-, nym, nie zostawiającym czasu na wytchnienie. Następnego dnia można znaleźć pod przyciskiem zarówno to zlecenie, jak i wiele innych - i można także zastać ministra czy dyrektora, który z ożywieniem kreśli plan jakiegoś nowego zadania. Od czasu do czasu odczuwa zmęczenie i to go niepokoi. Ten ogorzały, wąsaty mężczyzna o wielkich oczach nie chciałby przede wszystkim, żeby nerwy zaczęły mu nie dopisywać. Ależ nie, nie trzeba Wysadzamy go przed redakcją i udajemy się, wraz z innymi przyjaciółmi dziennikarzami, do restauracji, którą dla nas wybrał. Jest w nich latyńska wstrzemięźliwość. Jest w nich latyńska wstrzemięźliwość. twarz ma znużoną, ale uśmiecha się do nas. Przygotowano je w Santa Clara, wieziono autem, wieziono łodzią, aby dostawić na tę nie zamieszkaną wyspę - tyle tylko, że w ostatniej chwili zostawiono je na pokładzie. W godzinę później, gdy siedzimy przy stole, zjawia się Franqui W godzinę później, gdy siedzimy przy stole, zjawia się Franqui Gdy go spotykamy na drugi dzień, jest ogolony, rześki Wkrótce potem odchodzi. Kiedy zapraszali mnie na kolację, nie odmawiali sobie. Ale nie widzieli kanapek Widzieli ją. Ze wszystkich, którzy tu nie dosypiają, najbardziej nie dosypia Castro Ktoś się wtedy spostrzegł, że nie dano nam nic do jedzenia. O tym jego pełnym pasji zapamiętaniu można mówić jak o szansie Kuby. Jakby uwięzieni na wąskim pasie ziemi i piasku przez bujną, zachłanną roślinność, prażeni słońcem, rozmawialiśmy ospale, w mocno zwolnionym tempie. Przygotowano je w Santa Clara, wieziono autem, wieziono łodzią, aby dostawić na tę nie zamieszkaną wyspę - tyle tylko, że w ostatniej chwili zostawiono je na pokładzie. Najbardziej zaskakujące było dla mnie, że przez cały czas trwania tej robinsonowskiej wycieczki na wyspie mieliśmy żaglówkę przed oczyma. Robią to każdego dnia i wiedzą, że długo tak nie pociągną Gdyby jechali sami, nie robiliby sobie nawet zachodu, żeby przygotowywać piknik, żeby się z góry troszczyć o swoje apetyty. Najbardziej zaskakujące było dla mnie, że przez cały czas trwania tej robinsonowskiej wycieczki na wyspie mieliśmy żaglówkę przed oczyma. Ale nie widzieli kanapek Widzieli ją. Ale nie widzieli kanapek Widzieli ją. Najbardziej zaskakujące było dla mnie, że przez cały czas trwania tej robinsonowskiej wycieczki na wyspie mieliśmy żaglówkę przed oczyma. Ze wszystkich, którzy tu nie dosypiają, najbardziej nie dosypia Castro zwycięstwo nad nieosiągalnym mści się nad zwycięzcą - skraca mu życie. Ile jeszcze lat? Pięć? Dziesięć? Nie wiedzą: zadecyduje o tym wyspa jest już za późno albo jeszcze za wcześnie, żeby się bić. Batista już dziś obalony, inni nieprzyjaciele Kuby wahają się A potem, co będą mieli potem do roboty? Rozliczne, a wciąż niepełne umiejętności \"człowieka-orkiestry\" mogą tylko przeszkadzać w następnym okresie technikom i uczonym, których sami uformują. A poza tym już prawie cztery lata mijają od czasu, kiedy dokonali radykalnego wyboru A poza tym już prawie cztery lata mijają od czasu, kiedy dokonali radykalnego wyboru Ich nowe życie zrodziło się właśnie z tego zaakceptowania śmierci. jest już za późno albo jeszcze za wcześnie, żeby się bić. W Roku X wszystko będzie szło jeszcze lepiej. Znają swoją siłę Znają swoją siłę Kiedy widzieli, jak cudzoziemcy traktują ich wyspę niby nazbyt łatwą dziewczynę, ogarniał ich wstyd. Te same wysokie wymagania są widoczne w ich rygoryzmie obyczajowym. W innych dzielnicach Hawany stoją, zwrócone frontem do morza, luksusowe wille. Ile jeszcze lat? Pięć? Dziesięć? Nie wiedzą: zadecyduje o tym wyspa Znają swoją siłę Tyle wystarczy, aby określić główne linie ich moralności Niektóre skonfiskowano Ale nie ministrowie Ministerstwa posiadają auta. Niektóre skonfiskowano Ale nie ministrowie Ministerstwa posiadają auta. Poza tym i urzędy, i osoby nie lubią zużywać benzyny, hamulców, opon bez istotnych powodów. A jeszcze bardziej gardzili wątpliwymi przyjemnościami, które odwodziły Kubańczyków - bogatych i biednych - od ich nieszczęścia,. Właściciel - Państwo - przydziela je urzędom miała ona przeciwstawiać się wszystkiemu, co działo się dotąd. Kiedy udają się za granicę, biorą samolot, by zaoszczędzić na czasie, który należy do narodu, ale jadą klasą turystyczną, by oszczędzić publicznego grosza. Ale nie ministrowie Ministerstwa posiadają auta..
Mieszkamy w jednej z najelegantszych dzielnic. To miasto, nieskomplikowane w 1949 roku, zbiło mnie z tropu. Ponieważ jednak razem występują one rzadko, więc jeżeli ktoś posiada pierwszą z nich, przyznaje mu się i tę drugą - z przymrużeniem oka. Hotel \"Nacional\", ze swoimi dwoma graniastosłupami zębatych wieżyc, to forteca luksusu. ze zdziwieniem patrzę na ich zwarzone twarze. są eleganccy i wysportowani Na sposób kolonialnych cytadel, które od trzech wieków strzegą portu, \"Nacional\" dominuje nad morzem za nim - nic: Vedado. Vedado było strzeżonym terenem polowań. Na sposób kolonialnych cytadel, które od trzech wieków strzegą portu, \"Nacional\" dominuje nad morzem Strzeżonym przed ludźmi, nie przed roślinnością. Więc wyciągają szyje, żeby przez ramię sąsiada dojrzeć morze. Przeciw żarłocznej metropolii, jaką była Hiszpania, Kuba powoływała się niegdyś na niepodległość, na wolność Stanów Zjednoczonych. Sześć pięter - i ani o jedno więcej Tymczasem zwalcza amerykańskość przeciwstawiając jej swoją przeszłość kolonialną. Drapacze chmur z Vedado to świadkowie jej degradacji: zrodziły się wraz z dyktaturą. zaglądaliśmy wszędzie \"Nacional\", oczywiście, nie jest znów taki stary, ale wyłonił się z ziemi przed upadkiem, przed rezygnacją. należało ją jednak zobaczyć w działaniu, zastanowić się nad programem. Chevrolet, chrysler, buick, de soto: wozy wszelkich marek. niebo jest malowane różowością, amarantem Przywołuje się taksówkę, taksówka podjeżdża: cadillac. A przecież wiedzieliśmy, że rząd obłożył podatkami import towarów luksusowych. By ożywić ten mały wszechświat, dodał do niego prawdziwe lwy w klatkach. Automaty do gier zostały zlikwidowane - Uprawia się. Kiedy tam byłem, przy wszystkich stolikach mówiono po angielsku. nad ich wejściami odzyskuje swoje prawa elektryczność W \"Tropicana\" - największym dansingu świata - tłumy przy zielonych stolikach. Wobec tego, powiedziałem sobie, wraz z innymi usprawiedliwiony jestem i ja. Znalazłem je czytając przemówienie, które kubański minister Oscar Pinos Santos wygłosił pierwszego lipca 1959 r. Jakże mógłby uwierzyć w naszą. Pilot poprosił mnie do swojej kabiny: lądowaliśmy. Źle poinformowany podróżnik ma wiele na swoje usprawiedliwienie No tak. to tylko okoliczność obciążająca Ognie rosły, klejnoty pęczniały, stawały się olśniewającymi owocami, darł się dywan nocy Właśnie ona nie pozwoliła mi podziwiać tego archipelagu ognia na czarnej szybie morza. Ognie rosły, klejnoty pęczniały, stawały się olśniewającymi owocami, darł się dywan nocy Telefony na Kubie również należą do amerykańskiego towarzystwa, które zainwestowało w ten interes nadmiar swoich kapitałów. Mówiono mi: \"Te auta kosztują nas rocznie miliardy\". Pojąłem teraz wszystko na wspak: to, co dotąd uważałem za oznaki bogactwa, okazało się w istocie oznakami zależności i ubóstwa. w Chicago, w Milwaukee ich bliźniaki leżały na cmentarzach samochodów. Mówiono mi: \"Te auta kosztują nas rocznie miliardy\". Posiadanie auta w Europie idzie w parze z komfortem mieszkaniowym, z zamożnością. Kubańczycy przystawali na to, żeby w swoich własnych czterech ścianach przymierać, ale za to móc się pokazać publicznie przy kierownicy chryslera. Ale Kuba przez długi czas pozostawała pod wpływem Stanów Zjednoczonych: amerykańskie drobnomieszczaństwo i najlepiej płatni robotnicy mają, na kontynencie, środki na zakupienie auta. Kubańczycy przystawali na to, żeby w swoich własnych czterech ścianach przymierać, ale za to móc się pokazać publicznie przy kierownicy chryslera. Pewnego wieczoru zacząłem pytać - Franqui, dyrektora dziennika \"Rewolucja\", o tę gorączkę, która w 1952 roku opanowała Vedado. - Czasem awanturnicy, spryciarze, którzy w ten sposób chcieli ubić własny interes. W co mieliby według pana inwestować, jeżeli przemysł kubański nie istniał?. - Co prawda, wchoddziły również w grę duże sumy inwestycyjne, ale przede wszystkim budowali drobni i średni ciułacze. woleli złudną stałość czynszów od przygody przemysłowej. Mam wrażenie, że teraz widzę na przestrzał te wielkie gmachy, te współczesne pałace, i odkrywam ich pochodzenie w złych nawyczkach kraju niedorozwiniętego gospodarczo. Mieszczanie, zapatrzeni w pozorną nieruchomość ziemi, wyobrazili sobie, że właśnie ten bezruch zapewnia trwałość dochodów z posiadania gruntu. Drobni bogacze biednego kraju rzucili się za namową Batisty i otaczających go spekulantów w szaleńcze przedsięwzięcie konkurowania z Miami - nie widząc jego konsekwencji. Dzisiaj te wszystkie wspaniałe nieruchomości zostały im na karku. Dzisiaj te wszystkie wspaniałe nieruchomości zostały im na karku. .
Mieszkamy w jednej z najelegantszych dzielnic. Niewiele tym razem brakowało, żebym nic z niego nie zrozumiał. Moje całe paryskie mieszkanie mogłoby się zmieścić w pokoju dla milionerów, który zajmuję. Co o nim powiedzieć? Jedwabie, parawany, kwiaty na haftach i w wazonach, dwa dwuosobowe łóżka dla mnie jednego, wszelki komfort. Nie musiałem długo dociekać, jakie przyczyny dają hotelowi \"Nacional\" jego jeszcze nie kwestionowaną dotąd przewagę. Vedado było strzeżonym terenem polowań. Lecz wszędzie ich pełno bezład kształtów i kolorów. Znaczna ich część to hotele: \"Habana Hilton\", \"Capri\" i dwadzieścia innych. Znaczna ich część to hotele: \"Habana Hilton\", \"Capri\" i dwadzieścia innych. Przeciw żarłocznej metropolii, jaką była Hiszpania, Kuba powoływała się niegdyś na niepodległość, na wolność Stanów Zjednoczonych. \"Jeszcze jedno, kto powie więcej?\" Przy pięćdziesięciu piętrach jest się wprawdzie drapaczem chmur, lecz kieszonkowym Wyścig pięter. Rewolucjoniści są wyrozumiali tylko dla gmachów, które wybudowali ich dziadowie w pierwszym okresie demokracji. oto jego tytuł do szlachectwa. należało ją jednak zobaczyć w działaniu, zastanowić się nad programem. Przeciw żarłocznej metropolii, jaką była Hiszpania, Kuba powoływała się niegdyś na niepodległość, na wolność Stanów Zjednoczonych. uważałem, że nic się nie zmieniło. Każdy wieczór spuszcza na miasto rwący strumień elektrycznego światła Nic to jednak nie przeszkadza któremuś z towarzystw lotniczych głosić ognistymi literami znad brzegu oceanu, że oferuje Kubańczykom podróże do Miami. Zamiast lwów i ministra widzi się teraz krążenie jasnych sukien Chevrolet, chrysler, buick, de soto: wozy wszelkich marek. niebo jest malowane różowością, amarantem panowie pokroju widomie międzynarodowego kontemplują nieobecnym wzrokiem te zaczarowane minerały Klatki są próżne. Kiedy tam byłem, przy wszystkich stolikach mówiono po angielsku. panowie pokroju widomie międzynarodowego kontemplują nieobecnym wzrokiem te zaczarowane minerały Klatki są próżne. Z całej wyspy zobaczy tyilko miasto o wspaniałych bulwarach, gdzie się sprzedaje w jak najbardziej nowoczesnych magazynach artykuły najwyższej jakości. Więc gry hazardowe na Kubie? Jeszcze dotąd uprawia się gry hazardowe? Jeden z naszych towarzyszy odpowiedział krótko:. to tylko okoliczność obciążająca Ale już przed kilkoma dniami zrozumiałem swoją wielką omyłkę. Doznałem uczucia, że moje dotychczasowe wyobrażenia biorą w łeb: ujrzałem nagle, że chcąc odkryć prawdę o tej wyspie, trzeba zacząć od drugiego końca. Retinosis - tego słowa było mi brak. Ognie rosły, klejnoty pęczniały, stawały się olśniewającymi owocami, darł się dywan nocy Retinosis - tego słowa było mi brak. Zainwestowało ono na Kubie \"jankesowskie\" kapitały, lecz jego siedziba jest w Stanach Zjednoczonych i tam się ściąga zyski. Produkcję i dystrybucję energii elektrycznej dla całej wyspy zapewnia towarzystwo amerykańskie. Za każdym dzwonkiem telefonu, za każdym błyskiem neonu jakaś cząstka dolara opuszcza wyspę i, wraz z innymi, które już na nią czekają w Stanach Zjednoczonych, znów się tam zrasta w cały dolar. Telefony na Kubie również należą do amerykańskiego towarzystwa, które zainwestowało w ten interes nadmiar swoich kapitałów. Monopole Stanów Zjednoczonych wprowadzają na Kubę państwo do państwa. Przynajmniej na tym odcinku krwotok został zahamowany. Panują nad wyspą wycieńczoną krwotokiem dewiz. Przyjrzałem się im lepiej i wreszcie dojrzałem na nich pierwszy ślad pazura Rewolucji Ale Kuba przez długi czas pozostawała pod wpływem Stanów Zjednoczonych: amerykańskie drobnomieszczaństwo i najlepiej płatni robotnicy mają, na kontynencie, środki na zakupienie auta. Najczęściej kupują je klasy średnie. Koniec końców najdroższe marki były dostępne dla portfeli dość anemicznych - pod tym jednym warunkiem, że się będzie przymierało głodem. - Nie to - odpowiedział. - Czasem awanturnicy, spryciarze, którzy w ten sposób chcieli ubić własny interes. To najpewniejsza lokata według naszych klas średnich. Taki u nas zwyczaj, że wszystko w budownictwo. Taki u nas zwyczaj, że wszystko w budownictwo. To najpewniejsza lokata według naszych klas średnich. droga jest pewna, bo trwa się w miejscu. Na Kubie run \"skyscrapersów\" miał tylko jeden sens: obnażył upartą niechęć oszczędzającego mieszczanina do industrializacji kraju. Drobni bogacze biednego kraju rzucili się za namową Batisty i otaczających go spekulantów w szaleńcze przedsięwzięcie konkurowania z Miami - nie widząc jego konsekwencji. Na Kubie run \"skyscrapersów\" miał tylko jeden sens: obnażył upartą niechęć oszczędzającego mieszczanina do industrializacji kraju. .
Niewiele tym razem brakowało, żebym nic z niego nie zrozumiał. Mieszkamy w jednej z najelegantszych dzielnic. Podchodzę do okna, temperatura trzydzieści stopni w cieniu są eleganccy i wysportowani Jest to w każdym razie problem, który mnie nie dotyczy. Pozostał pusty teren, który zaczęła rozsadzać erupcja rozpasanych form: drapacze chmur. Nie musiałem długo dociekać, jakie przyczyny dają hotelowi \"Nacional\" jego jeszcze nie kwestionowaną dotąd przewagę. Kiedy wzrok próbuje je połączyć, wymykają się: nie ma jedności, każdy sobie. Owszem, mnie osobiście drapacze chmur się podobają A jeszcze i to: rewolucja tworzy własną architekturę, która będzie piękna Pozostał pusty teren, który zaczęła rozsadzać erupcja rozpasanych form: drapacze chmur. bezład kształtów i kolorów. Potężny i wzgardliwy \"Nacional\" odwraca się plecami od tego rozgorączkowania. Przeciw żarłocznej metropolii, jaką była Hiszpania, Kuba powoływała się niegdyś na niepodległość, na wolność Stanów Zjednoczonych. Więc bądź co bądź przeciwstawianie jednej formy luksusu innej jego formie. Ale - mówiłem sobie - przecież narodowe aspiracje Kuby nie mogły się ograniczyć tylko do tego. Te wielkie i ozdobne karoce defilują z szybkością człowieka idącego pieszo lub stają w ogonku za ręcznym wózkiem. należało ją jednak zobaczyć w działaniu, zastanowić się nad programem. wszędzie zachłyst neonów zachwalających produkty made in USA. jada się w nich rzeczywiście nieźle, ale rachunki nie wynoszą nigdy mniej niż trzy tysiące franków na głowę, a często sięgają powyżej pięciu tysięcy. jada się w nich rzeczywiście nieźle, ale rachunki nie wynoszą nigdy mniej niż trzy tysiące franków na głowę, a często sięgają powyżej pięciu tysięcy. nad ich wejściami odzyskuje swoje prawa elektryczność Istnieje legion luksusowych restauracji Automaty do gier zostały zlikwidowane - Uprawia się. Znalazłem je czytając przemówienie, które kubański minister Oscar Pinos Santos wygłosił pierwszego lipca 1959 r. nad ich wejściami odzyskuje swoje prawa elektryczność Co do prostytucji, początkowo zamknięto kilka domów publicznych do dziś rano nie wiedziałem, co za chorobę ono oznacza. Jakże mógłby uwierzyć w naszą. Znalazłem je czytając przemówienie, które kubański minister Oscar Pinos Santos wygłosił pierwszego lipca 1959 r. Doznałem uczucia, że moje dotychczasowe wyobrażenia biorą w łeb: ujrzałem nagle, że chcąc odkryć prawdę o tej wyspie, trzeba zacząć od drugiego końca. Samolot pikował już nosem w mrowie klejnotów, między diamenty, rubiny, turkusy. Samolot pikował już nosem w mrowie klejnotów, między diamenty, rubiny, turkusy. Doznałem uczucia, że moje dotychczasowe wyobrażenia biorą w łeb: ujrzałem nagle, że chcąc odkryć prawdę o tej wyspie, trzeba zacząć od drugiego końca. Otóż spoistość narodu zależy od stopnia łączności istniejącej między jego obywatelami. Za każdym dzwonkiem telefonu, za każdym błyskiem neonu jakaś cząstka dolara opuszcza wyspę i, wraz z innymi, które już na nią czekają w Stanach Zjednoczonych, znów się tam zrasta w cały dolar. Otóż spoistość narodu zależy od stopnia łączności istniejącej między jego obywatelami. Mówiono mi: \"Te auta kosztują nas rocznie miliardy\". właściciele aut nie byli już w stanie dotrzymać kroku rytmowi kontynentu Wyrzucone. Posiadanie auta w Europie idzie w parze z komfortem mieszkaniowym, z zamożnością. Przyjrzałem się im lepiej i wreszcie dojrzałem na nich pierwszy ślad pazura Rewolucji Koniec końców najdroższe marki były dostępne dla portfeli dość anemicznych - pod tym jednym warunkiem, że się będzie przymierało głodem. Te wozy kubańskiej adaptacji będą służyć Kubie jeszcze długie lata. - Tacy są bogaci? Za czyje pieniądze? Kubańczyków. Któż to tam budował? Kubańczycy. nierozważny fabrykant musiał więc w końcu zrozumieć. Któż to tam budował? Kubańczycy. Mieszczanie, zapatrzeni w pozorną nieruchomość ziemi, wyobrazili sobie, że właśnie ten bezruch zapewnia trwałość dochodów z posiadania gruntu. Niech pan sobie wyobrazi sklepikarzy w podeszłym wieku, którzy przez całe życie zaoszczędzili pięć, dziesięć tysięcy dolarów. nie mogąc na nich siać, pokryli je budowlami Mam wrażenie, że teraz widzę na przestrzał te wielkie gmachy, te współczesne pałace, i odkrywam ich pochodzenie w złych nawyczkach kraju niedorozwiniętego gospodarczo. woleli złudną stałość czynszów od przygody przemysłowej. Natomiast dobra, jakimi są \"nieruchomości\", budzą zaufanie już samą swoją nazwą, kamień budowli jest nieruchomy, więc niezmienny Maszyny się obracają, maszyny się zmieniają i zmienia się także maszyny - wszystko w ruchu: dokąd nas to zawiedzie?. .
Niewiele tym razem brakowało, żebym nic z niego nie zrozumiał. To miasto, nieskomplikowane w 1949 roku, zbiło mnie z tropu. Moje całe paryskie mieszkanie mogłoby się zmieścić w pokoju dla milionerów, który zajmuję. Podchodzę do okna, temperatura trzydzieści stopni w cieniu Jest to w każdym razie problem, który mnie nie dotyczy. Co o nim powiedzieć? Jedwabie, parawany, kwiaty na haftach i w wazonach, dwa dwuosobowe łóżka dla mnie jednego, wszelki komfort. ze zbytkownym szczękaniem zębami patrzę na spotniałych przechodniów. Do samego końca dociskam urządzenie klimatyzacyjne, żeby się narozkoszować zimnym powietrzem bogaczy. Znaczna ich część to hotele: \"Habana Hilton\", \"Capri\" i dwadzieścia innych. te z Vedado są ładne, gdy je oglądać z osobna. Kiedy wzrok próbuje je połączyć, wymykają się: nie ma jedności, każdy sobie. Więc wyciągają szyje, żeby przez ramię sąsiada dojrzeć morze. Drapacze chmur z Vedado to świadkowie jej degradacji: zrodziły się wraz z dyktaturą. Potężny i wzgardliwy \"Nacional\" odwraca się plecami od tego rozgorączkowania. A jeszcze i to: rewolucja tworzy własną architekturę, która będzie piękna Rewolucjoniści są wyrozumiali tylko dla gmachów, które wybudowali ich dziadowie w pierwszym okresie demokracji. należało ją jednak zobaczyć w działaniu, zastanowić się nad programem. \"Nacional\", oczywiście, nie jest znów taki stary, ale wyłonił się z ziemi przed upadkiem, przed rezygnacją. Całymi godzinami chodziłem z Simone de Beauvoir niebo jest malowane różowością, amarantem Nic to jednak nie przeszkadza któremuś z towarzystw lotniczych głosić ognistymi literami znad brzegu oceanu, że oferuje Kubańczykom podróże do Miami. Zamiast lwów i ministra widzi się teraz krążenie jasnych sukien jada się w nich rzeczywiście nieźle, ale rachunki nie wynoszą nigdy mniej niż trzy tysiące franków na głowę, a często sięgają powyżej pięciu tysięcy. nad ich wejściami odzyskuje swoje prawa elektryczność Roi się od nich wokół Prado Nocnych lokali jest więcej niż kiedykolwiek. Co do prostytucji, początkowo zamknięto kilka domów publicznych Retinosis pigmentaria - to pojęcie nie z mojego słownika Retinosis pigmentaria - to pojęcie nie z mojego słownika do dziś rano nie wiedziałem, co za chorobę ono oznacza. Retinosis - tego słowa było mi brak. Wobec tego, powiedziałem sobie, wraz z innymi usprawiedliwiony jestem i ja. Ale już przed kilkoma dniami zrozumiałem swoją wielką omyłkę. Te bogactwa nie były kubańskie. Te bogactwa nie były kubańskie. widziałem, jak na ziemi ukazują się świetliste łuny, ale mówiłem sobie: \"To błyszczy obce złoto\". Mówiono mi: \"Te auta kosztują nas rocznie miliardy\". Panują nad wyspą wycieńczoną krwotokiem dewiz. Za każdym dzwonkiem telefonu, za każdym błyskiem neonu jakaś cząstka dolara opuszcza wyspę i, wraz z innymi, które już na nią czekają w Stanach Zjednoczonych, znów się tam zrasta w cały dolar. Mówiono mi: \"Te auta kosztują nas rocznie miliardy\". Przynajmniej na tym odcinku krwotok został zahamowany. Najczęściej kupują je klasy średnie. Po dziesięciu czy dwudziestu naprawach pozwolą zatrzymać na wyspie dziesięć, dwadzieścia razy więcej milionów, niż kosztowały. Posiadanie auta w Europie idzie w parze z komfortem mieszkaniowym, z zamożnością. Niech pan sobie wyobrazi sklepikarzy w podeszłym wieku, którzy przez całe życie zaoszczędzili pięć, dziesięć tysięcy dolarów. - Co prawda, wchoddziły również w grę duże sumy inwestycyjne, ale przede wszystkim budowali drobni i średni ciułacze. Nigdy się to dobrze nie kończyło: wielcy posiadacze mówili wprost, że tego nie lubią To najpewniejsza lokata według naszych klas średnich. Zresztą i tak nie sprzedałby nawet najmniejszej akcji. nierozważny fabrykant musiał więc w końcu zrozumieć. Maszyny się obracają, maszyny się zmieniają i zmienia się także maszyny - wszystko w ruchu: dokąd nas to zawiedzie?. Dzisiaj te wszystkie wspaniałe nieruchomości zostały im na karku. Natomiast dobra, jakimi są \"nieruchomości\", budzą zaufanie już samą swoją nazwą, kamień budowli jest nieruchomy, więc niezmienny .
